+ 1

Ik moet eerlijk bekennen dat, nu mijn doelstelling voor 2011 is gehaald, de motivatie wat minder is geworden. Er zijn nog wat relatief makkelijke soorten binnen te halen (Strandleeuwerik, Grote barmsijs enz.) maar om één of andere reden heb ik weinig zin om daar veel moeite voor te doen. Een leuke zeldzaamheid doet me dan wat meer.

Johannes had nog altijd geen Zwarte zeekoet op zijn lijst staan en wist me over te halen om op 26 november naar de Brouwersdam te gaan. Hier aangekomen was het erg rustig. Het gebruikelijke spul: Roodkeelduiker, Kuifduiker, Roodhalsfuut, Brilduiker, Middelste zaagbek, Zwarte zee-eend enz. Daarom maar snel doorgereden naar de Spuisluis. Ondanks intensief zoeken konden we de zeekoet helaas niet vinden. Net toen we verder wilden rijden kwam er een vogelaar naar ons toe die aangaf dat hij de vogel in beeld had. Het was nog even zoeken maar korte tijd later had ik de Zwarte zeekoet in de telescoop. Mijn tweede ooit en een nieuwe voor Johannes.

Volgende stop was nabij Port Zeelande. De eerder gemelde Zwarte rotgans liet helaas verstek gaan en na wat Rotganzen op de plaat te hebben gezet reden we verder richting Stolpweg.

Rotgans / Dark-bellied Brent Goose

Branta bernlica

Hier helaas (weer) geen Velduilen maar wel een groepje Patrijzen en een Blauwe kiekendief.

Patrijs / Grey Partridge

Perdix perdix

Bij de Koudekerksche Inlaag liet een Torenvalk zich goed digiscopen en zagen we ook nog een Ruigpootbuizerd. Op de weg terug naar de Brouwersdam een opvliegend Bokje.

Torenvalk / Common Kestrel

Falco tinnunculus

Ruigpootbuizerd / Rough-legged Buzzard

Buteo lagopus

Weer bij de Spuisluis aangekomen duurde het niet lang voor de Zwarte zeekoet was teruggevonden. Hij zat een stuk dichterbij (op zo’n 30 meter) en liet zich fraai bekijken. Digiscopen was een ander verhaal aangezien hij druk aan het foerageren was en meestal maar een paar seconden boven water bleef. Toch kon ik nog wat aardige plaatjes schieten. Ook leuk was een grote groep laag over het water vliegende Kleine rietganzen. Hierna was het weer tijd om terug te keren naar Woerden.

Zwarte zeekoet / Black Guillemot

Cepphus grylle

De 300 gehaald!

Na de Pallas’ van afgelopen dinsdag was mijn doel voor dit jaar onder handbereik.  Donderdag waren  de, al enige tijd aanwezige, Koereiger van Everdingen en Amerikaanse smient van Middelburg  weer gemeld.  Met deze beide soorten zou ik op de 300 soorten uitkomen.

Vrijdagmorgen vroeg vertrok ik richting Everdingen. Bij aankomst op de dijk was de Koereiger niet te zien. Nadat de eerste zes (van de 16) Grote zilverreigers waren weggevlogen kwam de vogel plotseling  tevoorschijn en ging aan de rand van het slaapbosje zitten.  Na daar aantal minuten te hebben gezeten vloog hij in westelijke richting weg en vertrok ik richting Zeeland.

Na een korte stop bij de Crezéepolder nabij Ridderkerk (de eerder gemelde Grote piepers waren niet meer aanwezig) kwam ik aan bij het natuurontwikkelingsgebied aan de Zandvoortweg bij Middelburg.  Hier geruime tijd, zonder succes gezocht naar de Amerikaanse smient.  Het leek erop dat ik de 300 vandaag toch niet zou  halen.

De volgende stop was bij de Stolpweg, nabij Burghsluis op Schouwen Duiveland. Hier lieten twee Ruigpootbuizerden zich fraai bekijken en, met enige moeite, digiscopen.

Ruigpootbuizerd / Rough-legged Buzzard

Buteo lagopus

Aangekomen op de Brouwersdam zag ik dat de Amerikaanse smient weer was teruggevonden. Maar weer terug dan… Opnieuw alle Smienten afgezocht maar weer zonder resultaat. Na enige tijd kreeg ik ondersteuning van Joop Scheijbeler en samen zochten we verder.  Opeens vlogen alle vogels, waaronder een flinke groep Smienten, in paniek op. De oorzaak was al snel duidelijk. Op de grond zat een joekel van een valk met een  net geslagen Smient.  De vogel viel meteen op door de grootte en de grotendeels witte kop en onderdelen.  Even gingen de andere grote valken door mijn hoofd maar ik kwam al snel uit bij Toendraslechtvalk. Op een gegeven moment vloog de vogel op waarbij opviel dat hij/zij niet zo gedrongen was als een ‘normale’ slechtvalk (langere vleugels en staart).  Omdat  ik niet alle kenmerken van deze ondersoort paraat had was ik nog niet 100% zeker van de waarneming.

(Toendra?) Slechtvalk / Peregrine Falcon

Falco peregrinus (calidus?)

Thuisgekomen heb ik de literatuur er op nageslagen en even op internet gezocht.  Net als bij de (mogelijke) Baltische mantelmeeuw kwam ik er achter dat deze ondersoort  (vrijwel) niet met zekerheid in het veld op naam te brengen is. Helaas….

Ik liep terug naar de plek waar de meeste Smienten waren geland en ging door met zoeken. Het werd nu snel donkerder en ik begon me erbij neer te leggen dat de 300 nog even op zich zou laten wachten.  Plotseling zag ik achterin de groep Smienten de Amerikaanse smient lopen. De vogel verdween regelmatig achter de begroeiing  en we hadden het  licht tegen. Geen superwaarneming dus maar het doel was bereikt;

De 300 soorten zijn binnen!

 

Dip....

Maandag 31 oktober had ik de hele dag cursus en kon ik dus niet weg om te vogelen.  Groot was dan ook mijn frustratie dat net op die dag een Langstaartklauwier werd ontdekt bij Den Helder.  De cursusgenoten konden wel merken dat er iets aan de hand was maar het lukte niet helemaal ze te doordringen van de ernst van de situatie. Meteen verlof genomen en, na een erg onrustige nacht, stond ik dinsdag bij zonsopgang bij de plek waar de vogel het laatst gezien was. Het werd al snel duidelijk dat de vogel gevlogen was.  Ik werd er (letterlijk!) misselijk van. De kans dat deze soort nog een keer in Nederland wordt gezien is namelijk bijzonder klein. Ik kon nog wel een Pallas ‘ boszanger aan mij jaarlijst toevoegen (no. 298), maar dit kon de frustratie natuurlijk niet wegnemen.  Na zo’n dip ga je je automatisch afvragen waar je het  nu allemaal voor doet.  

De klap is hard aangekomen. Een week lang chagrijnig  geweest en ik kan me er nog steeds niet toe zetten het stukje  over de klauwier op de DB-site te lezen…. Maar ok, blijven hopen. De Kaspische plevier kon ik immers, tegen de verwachtingen in, ook snel weer inhalen. Volgende keer ga ik er meteen op af, cursus of niet!

Bruine boszanger

27 oktober werden er in het Noordhollands  duinreservaat bij Castricum een Bruine boszanger en een Aziatische roodborsttapuit waargenomen.  De eerste soort was nog nieuw voor me en de tweede een nieuwe jaarsoort.  Het lukte me niet meer hier vanuit mijn werk voor zonsondergang te komen zodat ik tot vrijdag moest wachten.  Helaas werden beide soorten ’s morgens niet meer gemeld zodat ik besloot eerst bij de Zuidpier van IJmuiden langs te gaan om (eindelijk…) Oeverpieper aan de jaarlijst toe te voegen. Als de soorten zouden worden teruggevonden was het nog maar een klein stukje rijden naar Castricum.

Op het strand naast de Zuidpier waren veel meeuwen aanwezig waaronder een vrij opvallende Kleine mantelmeeuw, waarbij ik meteen aan een Baltische moest denken, vanwege het verse kleed, de ‘koude’ kleur van de bovendelen, sterk contrasterend met de lichte (bijna witte) veerranden en de grotendeels witte kop en onderdelen . Helaas had ik niet meteen de kenmerken paraat. Daarom wat plaatjes geschoten om thuis nog eens rustig te kunnen kijken.

Kleine mantelmeeuw / Lesser Black-backed Gull

Larus (fuscus?) fuscus

Helaas bleek uit de literatuur en een zoektocht op het internet dat (ongeringde)  juveniele Baltische mantelmeeuwen niet in het veld met zekerheid te determineren zijn.

Steenloper /  Ruddy Turnstone

Arenaria interpres

Op de pier veel lijsters (vooral Merels) en enkele Oeverpiepers (jaarsoort no. 296).  Daarnaast o.a. nog vier Kleine jagers , een Zeekoet,  een langsvliegende Jan- van-Gent, een Velduil  en verschillende Roodkeelduikers.  Ik besloot nog even de struiken rond het Kennemermeer  te checken maar dit leverde verder niets op.

 Roodkeelduiker / Red-throated Diver

Gavia stellata

Zaterdagmorgen keek ik, voor ik naar de sportschool zou vertrekken nog even of er al iets was gemeld. Shit… Bruine boszanger bij IJmuiden! Mijn spullen gepakt en meteen vertrokken. Een uur later was ik ter plaatse. De vogel zat in een klein duindoornstruweeltje bij de strandopgang  maar was behoorlijk stil en erg skulkerig.  Na een halfuurtje wachten riep hij een paar keer en kon ik hem kort zien vliegen. Toch nog gelukt! 

Het duurde nog ruim twintig minuten voor de vogel zich opnieuw kort liet horen en zien. Omdat het er niet naar uitzag dat ik de vogel nog goed in beeld zou krijgen en zou kunnen fotograferen besloot ik het maar voor gezien te houden en terug naar Woerden te rijden.

Kiezen...

Afgelopen week was op Vlieland een Bruine boszanger gezien, voor mij nog een nieuwe soort. Ik zag het niet zo zitten om voor deze soort helemaal naar dit waddeneiland te reizen. Er zal er vast nog wel eens een op het vasteland gevonden worden. Op zaterdag werd er ook nog een Raddes’ boszanger gezien. Dit veranderde de zaak. Twee nieuwe boszangers, die kans kon ik niet laten schieten. Om zeker te zijn dat ik een plekje op de boot zou hebben snel gereserveerd.

’s Avonds werd er alleen ook een Kleine klapekster gemeld bij Koudekerke in Zeeland. Beide op één dag zou niet gaan lukken, ik moest dus kiezen. Mijn keuze viel uiteindelijk op de klapekster.

Zondagmorgen om  kwart over zeven vertrok ik vanuit Woerden. Het plan was richting Harlingen te rijden en, als de klapekster werd gemeld voor ik op de boot zat, weer om te draaien. Ter hoogte van Lelystad kwam de ‘piep’. Snel omgekeerd en naar Koudekerke gereden. Bij aankomst zag ik de Kleine klapekster al meteen zitten. De vogel kwam af en toe behoorlijk dichtbij en liet zich goed digiscopen. Toen er een Smelleken kwam langsgevlogen drukte de vogel zich even.

Kleine klapekster / Lesser Grey Shrike

Lanius minor

Even was er paniek vanwege een op grote afstand langsvliegende slanke, kiekendief. Steppe-? Helaas liet de vogel zich niet goed genoeg gezien voor een positieve determinatie.

Aangezien er in de buurt ook een Amerikaanse smient was gemeld besloot ik hier ook nog even langs te rijden. Helaas was er op de bewuste plek geen spoor van de vogel te bekennen en na een uurtje wachten besloot ik het voor gezien te houden.

Op de terugweg nog even, via de Stolpweg (geen Velduil, nog wel twee Blauwe kiekendieven)  langs de Brouwersdam. Hier was niet zo heel veel te beleven: twee Roodhalsfuten, twee Kuifduikers, een vrouwtje Zwarte zee-eend, Paarse strandloper, Zeekoet en een langsvliegende Jan-van Gent.

Zwarte zee-eend / Common Scoter

Melanitta nigra

Achteraf gezien een erg gelukkige keuze gemaakt aangezien beide boszangers van Vlieland die dag niet meer zijn gezien.

Blauwstaart

Op donderdag 20 oktober werd door Willem Olbers de Blauwstaart terug gevonden die eerder bij Castricum was gevangen. Een snelle rekensom leerde dat het me niet meer zou lukken hier tijdig te komen. Vrijdagmorgen had ik eerst een zitting bij de rechtbank waardoor ik pas om ongeveer half één aankwam bij het duinreservaat. Onderweg hoorde ik nog een Bladkoning roepen. Omdat de Blauwstaart voor mij prioriteit had (nieuwe soort) besloot ik niet verder naar de vogel te zoeken.

Even verderop kwam ik Co van der Wardt tegen en samen liepen we richting Hoefijzermeer. Onderweg kwamen we verschillende vogelaars tegen die aangaven dat de vogel erg skulkerig was maar zich af en toe goed liet zien. Aangekomen op de bewuste plek hoorden we dat de vogel zich een minuut of 20 geleden voor het laatst had laten zien. Geduldig afwachten dan maar….

Na ruim een half uur wachten zag ik achter me een fotograaf (zonder verrekijker, dus geen echte vogelaar) druk fotograferen maar omdat hij verder niets zei of gebaarde, zocht ik hier niets achter. Achteraf bleek dat hij de Blauwstaart in beeld had maar hij dit stil hield voor de rest van de aanwezigen. Erg kinderachtig!Wel gebruik maken van de info van andere vogelaars maar zelf niets doorgeven...

Na ruim vier uur wachten had de vogel zich nog niet laten zien. Een aantal mensen had de hoop al opgegeven en was weer vertrokken. Om ongeveer kwart voor zes stond ik wat met Co te kletsen toen ik plotseling een vogeltje uit de heg zag vliegen. Blauwstaart! De vogel liet zich korte tijd prima bekijken en Co kon een paar mooie plaatjes schieten. Helaas was het voor mij net te donker om te digiscopen.

De rest van de mensen had ons gelukkig gezien en kon de vogel ook nog in beeld krijgen.

Blauwstaart / Red-Flanked Bluetail

Tarsiger cyanurus

(foto: Co van der Wardt)

Pelagic Botney Cut

Noordse stormvogel / Northern Fulmar

Fulmarus glacialis

Ik heb al  verschillende malen een pelagisch dagtochtje  gemaakt. Deze leverden tot nu toe nog niet zo heel veel bijzonders op maar toch blijft de zee trekken.  Je weet immers maar nooit…  Vandaar dat ik en mijn vroegere Harderwijkse vogelmaatje Mark ons dit jaar hadden opgegeven voor de Botney Cut Experience van Pterordoma adventures.

Zondagmorgen om 09.00 uur vertrok ik richting Lauwersoog. Eerst even op de koffie bij mijn ouders en vervolgens door richting Lauwersmeer. Het vogelen hier leverde helaas weinig bijzonders op.  De leukste soorten:  Slechtvalk, Ruigpootbuizerd, IJsgors (overvliegend), Klapekster en al weer behoorlijk wat Kleine zwanen. Na met Mark wat te hebben gegeten vertrokken we richting ons schip, De Dageraad.

Om 20.30 uur voeren we uit. De volgende morgen bij zonsopkomst snel naar buiten waar Wouter al begonnen was met chummen. Er hingen al wat Drieteentjes achter de boot, niet veel later gevolgd door de eerste Noordse stormvogels en Jan-van Genten. 

Drieteenmeeuw / Black-legged Kittiwake

Rissa tridactyla

Jan-van-Gent / Northern Gannet

Morus bassanus

Noordse stormvogel / Northern Fulmar

Fulmarus glacialis

Het chumspoor zorgde al snel voor veel meeuwen achter het schip. Vooral Grote mantels, Zilver- en Drieteenmeeuwen maar Sander ontdekte ook nog een Geelpootmeeuw. Verder ook aardig wat Genten en NoSto’s. Tussen de NoSto's bevonden zich ook aardig wat donkere exemplaren (zie foto).

Op zee ook de nodige Alken en Zeekoeten. Erg leuk was een (erg vliegerige) Rosse franjepoot. Op een gegeven moment dobberde de vogel vlak naast het schip en konden de fotografen snel wat plaatjes schieten.

 

Rosse franjepoot / Red Phalarope

Phalaropus fulicarius

Ook een over zee vliegende Velduil  kon op de nodige waardering rekenen. De eerste jager liet lang op zich wachten maar even voor we bij de Botney Cut aankwamen was het dan toch zover. Een juveniele Kleine jager (met witte vleugelboeg) vloog wat rond de boot en liet zich fraai fotograferen. Niet veel later volgden ook de eerste Grote jagers.



 Kleine jager / Parasitic Jaeger

Stercorarius parasiticus

Grote jager / Great Skua

Catharacta skua

Eenmaal aangekomen bij de Botney Cut verschenen er plots drie Middelste jagers achter de boot: twee juvenielen en een adult (helaas zonder ‘lepels’). Eén juveniel verdween al snel weer maar de andere twee vogels bleven meer dan twee uur achter de boot hangen en lieten zich goed bestuderen. Het lukte met behulp van een groot schepnet een juveniele Middelste jager te vangen waarna Wouter de vogel van een ringetje kon voorzien.

Middelste jager / Pomarine Skua

Stercorarius pomarinus

Ondertussen begon de wind aardig in kracht toe te nemen (van drie naar vijf) en de eerste zeezieke diende zich aan. Er werd nog een mogelijke Papegaaiduiker gemeld, een soort die erg hoog op mijn verlanglijstje staat. Helaas kon de vogel op de ruwe zee niet meer worden teruggevonden. Wel werd er achter de boot een juveniele Vorkstaartmeeuw ontdekt. Wat een mooie sierlijke vogeltjes zijn dat toch! De vogel wist zich goed staande te houden tussen al het meeuwen- en gentengeweld en wist heel wat over boord gegooide garnaaltjes mee te pikken. Het meeuwtje kwam tot op zo’n twee meter afstand en bijna lukte het nog hem te vangen.

 

Vorkstaartmeeuw / Sabine's Gull

Xema sabini

Ik begon me nu toch wat zeeziek te voelen. Aangezien je mij met zuurkool niet echt een plezier doet en ik absoluut geen honger had besloot ik de avondmaaltijd maar over te slaan en in bed te gaan liggen. ’s Avonds nam de wind nog verder toe tot windkracht zeven en het schip rolde behoorlijk heen en weer. Het lukte me niet echt om de slaap te vatten. Toen ik eindelijk wat was ingedommeld werd er al weer op de deur geklopt: we waren al weer bijna terug in de haven. Na het ontbijt werd er afscheid genomen van de bemanning en de medereizigers en vertrok ik voor de lange rit terug naar Woerden.

Aangezien digiscopen op een schip niet echt goed gaat, had ik mijn fotospullen aan wal gelaten. Gelukkig was Richard Diepstraten ( www.pbase.com/richard2051) zo vriendelijk wat foto’s beschikbaar te stellen, waarvoor dank! Alle bovenstaande foto's zijn van zijn hand.