Grote burrie?

Voor vrijdag 7 oktober was er windkracht zes uit het noordwesten voorspeld. Een prima windje om (voor de derde keer deze week) zeetrek te gaan tellen bij Katwijk. Even voor half acht kwam ik aan op de telpost. Bas van den Burg en Frank van Duivenvoorde waren al aanwezig. Na me geïnstalleerd te hebben was het even wachten tot er voldoende licht was om de telling te starten. Ondertussen werd het als maar drukker. De harde wind maakte het lastig om te telescoop stil te houden en de anderen te verstaan. Mede hier door heb ik de nodige vogels  gemist. Wel zag ik twee Vale stormvogeltjes vlakbij langskomen.  Een dichtbij langsvliegende Vorkstaartmeeuw werd maar door één persoon (van de dertig…) gezien.

Verder vlogen er de nodige jagers langs waarvan een aantal, naar mijn bescheiden mening,  wel erg makkelijk als Middelste jagers werden geclaimd. Vaak alleen op basis van de jizz terwijl dit, op zijn zachtst gezegd, een erg subjectief kenmerk is. Deze vogels gingen (op één na) dan ook mijn boekje in als jager spec. Ook had ik de indruk dat in elk geval één van de gemelde Grauwe pijlen gewoon een verre, keilende jager (waarschijnlijk kleine) was.

Even voor tienen werd door Bas van den Burg een op grote afstand langsvliegende Vorkstaartmeeuw gemeld. Al snel had ik de vogel ook in beeld maar jammer genoeg kon ik Drieteenmeeuw niet uitsluiten. Ik heb alle vertrouwen in de determinatie van Bas maar ik heb voor mezelf de regel dat ik de soort ook zelf als zodanig gedetermineerd moet hebben. Helaas, niet op de jaarlijst…

Ongeveer een kwartier later kreeg ik een grotere meeuw in beeld. Ik kon zo snel geen zwart in de vleugel ontdekken…. Plots werd er ‘GROTE BURGEMEESTER..!’ geroepen. Aangezien ik in het verleden een aantal keren bijna de mist in ben gegaan met dergelijke op grote afstand langsvliegende meeuwen (deze bleken vaak als ze wat dichterbij kwamen toch wat zwart in de vleugel te hebben) en begin oktober toch wat aan de vroege kant is bleef ik toch wat twijfelen.  De andere mensen waren er allemaal van overtuigd dat het een burrie was (op Teus na geloof ik). Het zal er dan ook wel één geweest zijn maar gelet op de bovengenoemde regel  kwam hij toch niet op de jaarlijst. Tja, op deze manier kom in natuurlijk niet aan de 300…Ik kreeg ook nog even een jager in beeld die ik wel erg veel op een juveniele Kleinste jager vond lijken maar helaas, ook nu geen positieve determinatie.

Met deze missers was het al met al toch een behoorlijk frustrerend dagje, maar ok, liever zuiver in de leer dan klakkeloos andermans waarnemingen overnemen. Helaas geen foto's deze keer maar ik beloof dat in mijn volgende post ruimschoots goed te maken.

Dutch Birding weekend 2011, deel 2

Zaterdag 1 oktober

De dag begon bij camping de Slufterhoek. Hier waren  behalve de nodige lijsterachtigen maar weinig vogels aanwezig. Terwijl we terug naar de auto liepen kwam het bericht door dat er vandaag toch nog een excursie naar de Oprheusspotvogel van de Robbejager zou plaatsvinden. Omdat Flor gisteren te laat was voor de excursies en het voor hem nog een nieuwe soort was, besloten we naar de noordpunt van het eiland te vertrekken. Flor ging in de rij bij de camping staan en Johannes en ik gingen ondertussen De Tuintjes onveilig maken. 

Ook hier weer erg weinig vogels. Bij het uitkijkpunt op het duin werd nog even over zee gekeken. Dit leverde enkele verre Roodkeelduikers en een Kleine Jager op.  Op de weg terug werd er een Roze Spreeuw gepiept op het dak van het kerkje in de Cocksdorp. Voor Johannes nog een nieuwe soort, gaan dus...!  Rond het kerkje stond er al een behoorlijke menigte te wachten. Omdat de vogel niet meteen in beeld was ging ik snel Flor (die de spotvogel inmiddels had gezien) ophalen. Weer in het dorp aangekomen kwam het bericht door dat de vogel nu bij het reddingsboothuis werd gezien. Hier konden we nog net een glimp van de Roze spreeuw opvangen voordat hij weer opvloog. Even later werd de vogel iets noordelijker weer teruggevonden en lukte het hem wat uitgebreider te bekijken.

Hierna, via de Oosterkolk (geen Streep meer) richting Utopia waar we met wat moeite een Morinelplevier zagen.  De volgende stop was bij Nieuw Buitenheim waar een (de?) Gestreepte strandloper was gemeld.  Deze vogel was lang niet zo mooi te zien als die van gisteren zodat we snel weer vertrokken.

Omdat het bosjes kloppen om de campings niets had opgeleverd besloten we maar naar de zuidwestkant van het eiland te gaan. Samen met mede (en ex-) Woerdenaren Nils, Diederik en Jeroen liepen we de Kreeftepolder in. Hier o.a. een overvliegende Ortolaan (alleen gehoord), twee Beflijsters en twee Velduilen.

Tot slot nog een poging gewaagd de eerder gemelde Sperwergrasmus bij camping de Sluftervallei aan de jaarlijst toe te voegen. De vogel werkte helaas niet mee en de hongerige muggen maakte het wachten niet echt comfortabel zodat we al snel besloten maar naar de Cocksdorp te vertrekken voor de avondmaaltijd. 

Zondag 2 oktober

Zondagmorgen weer vroeg op. Omdat de Kreeftepolder er gisteren veelbelovend uitzag was dit de eerste stop van de dag. Helaas viel het nu behoorlijk tegen. Het hoogtepunt was een enkele Velduil. Op de weg terug kon ik nog wel een IJsgors (overvliegend) aan de jaarlijst toevoegen.

Terug bij de auto werd gemeld dat er een mogelijke Daurische klauwier bij De Nederlanden was gevonden. Nog voor de vogel was doorgepiept zaten we in de auto. Als één van de eersten parkeerden we de auto bij de strandopgang en liepen we het pad af. Even verderop zagen we wat andere vogelaars een duin oprennen. Wij er achteraan en vrijwel meteen was de Daurische klauwier vogel in beeld!  Een mooie inhaler nadat ik de vogel van vorig jaar bij Den Helder vanwege sociale verplichtingen had moeten laten schieten. De vogel liet zich fraai zien en het lukte me wat digiscoopplaatjes te maken.

Daurische klauwier / Daurian Shrike

Lanius isabellinus

Ik had ondertussen behoorlijk wat last van mijn voet gekregen. Op de heenweg voelde ik er (waarschijnlijk door de flinke hoeveelheid adrenaline)  niet veel van maar nu was het echt pijnlijk. Daarom werd besloten naar een gebied te gaan waar niet te veel gelopen hoefde te worden. Het werd Utopia.

Helaas geen bijzonderheden hier. Lekker in het zonnetje zittend begon de aandacht een beetje te verslappen en kwam de meligheid naar boven. Omdat er ook al even niets leuks weer was gemeld besloten we maar weer terug naar het huisje te gaan, de boel op te ruimen en de boot van zes uur naar het vasteland te pakken.

Al met al toch weer een geslaagd weekend.

Geen grote aantallen maar wel twee nieuwe soorten (Grote pieper en Daurische klauwier) en wat andere leuke krenten (o.a. Steppekiekendief, Morinelplevier, Gestreepte strandloper, Bladkoning, Roze spreeuw, Ortolaan en IJsgors).

Dutch Birding weekend 2011

Vrijdag 30 september.

Ook dit jaar was er weer een Dutch birding weekend georganiseerd op Texel, een weekje vroeger dan vorig jaar. Voordat we naar Texel reden ging ik met Johannes eerst nog een keer langs bij het Klein waterhoen van de Lepelaarsplassen. In tegenstelling tot de vorige keer toen we zo’n drie uur tevergeefs hebben gewacht was het nu vrijwel meteen raak. Bij aankomst in de ‘hut’ hoorden we van een fotograaf dat de vogel net weer het riet in was gedoken maar na enkele minuten kwam het Klein waterhoen weer tevoorschijn. Johannes had zijn nieuwe soort. Al snel verdween de vogel weer in het riet en toen hij hier na een half uur nog niet tevoorschijn was gekomen besloten we maar weer te vertrekken.

Rijdend over de Oostvaardersdijk zag ik een joekel van een vogel in een dode boom zitten. Dat moest wel een Zeearend zijn. Johannes kon de vogel goed genoeg bekijken om de determinatie te bevestigen. Snel gestopt op een parkeerplaats maar de vogel was alweer gevlogen. Omdat er twee dagen geleden een Bladkoning was gezien bij Dintelhaven besloten we hier even een tussenstop te houden. Veel meer dan twee Vuurgoudhaantjes en een overvliegende Grote gele kwikstaart leverde dit helaas niet op.

Om kwart over elf kwamen we aan in Den Helder. Precies op tijd voor de boot van half twaalf. Aangekomen op het eiland stoptem we eerst bij het NIOZ gebouw. Het bosjes kloppen hier leverde niets op. Op de weg terug naar de auto kwam een melding door van een Grote pieper tp bij De Tuintjes. Dit was voor ons allebei een nieuwe soort. Rijden dus! Hier aangekomen bleek de vogel al een tijdje niet meer gezien te zijn. Op Grote piepers rust bij mij een vloek. Ondanks vele uren op telposten, verschillende bezoeken aan de eilanden in de goede periode en een aantal twitches (vorig jaar alleen al vier keer…) was het me nog nooit gelukt deze soort waar te nemen en het leek erop dat ik nu weer zou dippen.

Terwijl ik met Pieter Doorn stond te kletsen hoorde ik ineens een karakteristieke roep: Grote Pieper! Yes!! Het lukte helaas niet de vogel in beeld te krijgen. Een beetje een onbevredigende waarneming maar hij mag op de lijst.

Even later kwam de melding door van een Orheusspotvogel bij camping de Robbenjager. Deze camping is helaas niet vrij toegankelijk maar Wietze kreeg het voor elkaar om wat excursies naar de vogel te mogen organiseren. Elke keer mocht er een groepje van vijf de camping op. Voor de ingang had zich inmiddels een grote groep mensen verzameld. Gelukkig kunnen vogelaars niet tellen (…) dus hoefde ik niet erg lang te wachten. Na kort zoeken kreeg ik de vogel goed in beeld. Pas mijn eerste najaarswaarneming.

Hierna vertrokken we richting camping de Sluftervallei om naar zangertjes te zoeken. Deze bleken dun gezaaid. Na enige tijd pas de eerste Phyllo’s van de dag: Tjiffen. Plots hoorden we een Bladkoning (Blako voor intimi..) roepen en niet veel later nog één. Mogelijk zelfs nog een derde vogel. Die nieuwe jaarsoort was binnen. Hierna nog even langs de Oosterkolk waar een Gestreepte strandloper zich fraai liet bekijken.

Hierna ging het naar de veerhaven om Flor op te pikken waarna we richting De Slufter reden. Hier was namelijk een Steppekiekendief gemeld. Langs de Krimweg zagen we de vogelaars al staan. Na even te hebben gewacht werd de vogel kort vliegend gezien waarna hij landde in het veld. De kop van de vogel was nog net te zien. Hierbij een ‘bewijsplaatje’.

Na een bezoek aan de pizzeria van de Cocksdorp vertrokken we naar het Eierlandse huis waar Laurens Steijn een lezing gaf over een pelagic voor de West-Afrikaanse kust. Om een uur of elf vertrokkn we eindelijk naar ons huisje.

Klein, kleiner, kleinst...

Zaterdag 10 september werd door Karel Buitenkamp een Klein waterhoen ontdekt in de natte graslanden bij de Lepelaarsplassen. Aangezien ik die zondag familieverplichtingen had lukte het me niet de vogel nog te gaan bekijken. Na zondagmorgen werd hij niet meer gezien. Tot gisteren. Het was geen nieuwe soort voor me maar ik had hem eerder alleen gehoord. Genoeg reden dus om vandaag te gaan kijken.

Om half vijf vanmorgen opgestaan en een uur later stapte ik in de auto. Half zeven parkeerde ik de auto in het parkeerhaventje lang de Oostvaardersdijk bij de Lepelaarsplassen waar ook Steven Wytema net aan kwam. Samen liepen we naar de schuilhut. Na een plekje te hebben veroverd zag ik de vogel meteen op een stukje slik scharrelen.

Het Klein waterhoen liet zich prima bekijken maar door de drukte in de hut lukte het me niet de vogel te fotograferen. Even later vloog hij naar de overkant en verdween in het riet. Af en toe liet de vogel zich even zien maar opnieuw kon ik geen goede foto's maken. Hieronder een zoekplaatje...

Klein waterhoen / Little Crake

Porzana parva



Nog even gewacht in de hoop nog wat foto's te kunnen maken, maar helaas. Op naar de volgende soort dan maar. Bij Negenhuizen (nabij Schipluiden) was gisteren een juveniele Kleinste jager ontdekt. Tot nu toe had ik deze soort alleen ver weg op zee gezien, dus dit was een buitenkansje. Na enig zoeken het juiste weggetje gevonden, de auto geparkeerd en het talud opgelopen. Na zo'n 800 meter (onderweg nog een overvliegende Slechtvalk) zag ik hem zitten in een weiland.



Kleinste jager / Long-tailed Skua

Stercorarius longicaudus

Paapje / Whinchat

Saxicola rubetra

Aanvankelijk zat er weinig actie in de vogel zodat ik mij aandacht verlegde naar het fotograferen van enklele Tapuiten en Paapjes. Op een gegeven moment begon de jager wat te foerageren en niet veel later vloog hij op. Recht op me af..!  De vogel vloog vlak over mijn hoofd en landde in een klein plasje waar hij lekker begon de badderen. Helaas was het licht niet optimaal (altijd wat te klagen..) maar toch kon ik een paar leuke plaatjes schieten.

Kleinste jager / Long-tailed Skua

Stercorarius longicaudus

Een Kleinste jager op tien meter, fantastisch..!  De vogel vloog weer terug naar het weiland, foerageerde nog even en ging daarna weer zitten. Tijd om weer terug te gaan met weer twee nieuwe jaarsoorten 'in the pocket'.





Zo heb je er geen, zo heb je er drie...

Zoals al in eerdere posts aangegeven was ik vastbesloten dit jaar eindelijk Vale pijlstormvogel op mijn Nederlandse lijst te zetten. Hiervoor ben ik deze nazomer al verschillende keren naar Katwijk gegaan. Dit leverde als leuke 'bijvangst' nog een Ross' meeuw op maar de Vale pijl liet zich nog niet verschalken.

Gelet op de gunstige weersvoorpellingen besloot ik vandaag een dagje verlof te nemen en weer naar Katwijk te vertrekken. Om kwart voor zeven installeerde ik me bij Hotel Savoy. Na ruim een half uur werd de eerste Noordse Pijlstormvogel ontdekt en al snel volgden er meer.

Enige tijd later werden er twee Grauwe pijlen gemeld. Het lukte me niet meteen deze in beeld te krijgen en terwijl ik nog aan het zoeken was, riep iemand: Vale pijl! Ik zag een pijlstormvogel vliegen maar raakte de vogel al snel kwijt. Paniek... Gelukkig wist ik de vogel met wat hulp van Noël terug te vinden en met zekerheid te determineren als een Vale. Yes, nr. 370 is binnen!

Door Vincent van der Spek werd doorgegeven dat er om kwart over acht een Vale pijl was langsgevlogen bij Castricum. Opletten dus.. Ongeveer een uur later werd er een pijl ontdekt die in eerste instantie werd doorgegeven als Grauwe. Toen Noël en ik hem in beeld kregen zagen we dat de vogel een vrij kort achtereind en een lichte, wat bruinige, buik had. Vale pijl!  Om een uur of tien kwam Vale pijl no. 3 langs. Deze vogel vloog een stuk dichterbij dan de vorige twee en was ook iets donkerder.
Ondertussen volgden de waarnemingen van Noordse pijlen elkaar op. Al snel werd de twintig bereikt en begon het er op te lijken dat het telpostrecord van 27 vandaag zou gaan sneuvelen. Enkele vogels vlogen door de branding en het lukte René van Rossum zowaar om wat foto's te maken.

Noordse Pijlstormvogel / Manx Shearwater

Puffinus puffinus

Foto's: René van Rossum



Even later zag ik ook mijn eerste Grauwe pijl van het jaar. Behalve de pijlen en de nodige Jan-van-Genten vlogen er ook redelijk wat jagers langs. Mijn totaal kwam op zo'n acht Grote- en evenveel Kleine. Er werd ook een Middelste gemeld maar ik kon helaas Kleine niet uitsluiten waardoor de vogel als jager spec mijn boekje is ingegaan.

Na elven begon het allemaal wat in te zakken en vertrokken de meeste andere waarnemers. Ik bleef nog hangen tot half één maar veel meer dan een Grote jager en nog een Noordse pijl leverde dit niet op.

Zie hier voor de volledige telling.

Met dank aan René voor de foto's.

Wild of niet..?

Zondag na het sporten bedacht dat ik maar eens een Kwak aan mijn jaarlijst moest toevoegen.

De Kwak is in Nederland altijd een beetje een verdachte soort. Er is al geruime tijd sprake van vrij broedende vogels, oorspronkelijk afkomstig uit verschillende dierenparken (Artis, Blijdorp en Avifauna). Aangezien de nakomelingen hiervan niet altijd zijn geringd, is het vrijwel onmogelijk te bepalen of het om echt wilde vogels gaat (tenzij er natuurlijk een buitenlandse ring omheen zit). Ook al worden deze nakomelingen door velen als ‘telbaar’ gezien, vond ik het toch wat te ver gaan om de soort te gaan twitchen in Blijdorp. Ik moet er toch nog een beetje goed gevoel bij kunnen hebben. Dit was ook de reden dat ik er niet voor koos om vandaag de vogel van Utrecht te gaan bekijken maar in plaats daarvan naar de Biesbosch te rijden. Voelt toch net wat beter...

Rond een uur of drie kwam ik aan bij Spieringsluis. Enkele vogelaars die op het dijkje stonden gaven aan dat de Kwak enige tijd op wat takken in het water had gezeten maar daarna was verdwenen in de begroeiing. Hier ruim een uur gestaan maar de vogel kwam niet meer tevoorschijn. Wel waren hier nog een fanatiek roepende Buidelmees en een zingende Cetti’s zanger aanwezig. Ook vlogen er enkele IJsvogels rond. Aan de andere kant van de weg, in de Polder Hardenhoek, waren behoorlijk wat zilverreigers aanwezig. In totaal telde ik tenminste 30 Grote- en 5 Kleine-, maar het daadwerkelijke aantal zal vast nog een stuk hoger gelegen hebben. Ook kon ik genieten van een tweetal jagende Zeearenden.

Grote zilverreigers / Great Egrets

Casmoderius albus

Omdat de Kwak nog steeds op zich liet wachten besloot ik eerst te proberen één van de Zeearenden die in een boom was geland te fotograferen. Dit lukte aardig en het werd alleen nog maar leuker doen het tweede exemplaar in dezelfde boom landde.

Zeearend / White-tailed Eagle

Haliaeetus albicilla

Ook vlogen er twee of drie Visarenden rond. Helaas is het digiscopen van vliegende vogels niet echt eenvoudig en bleven de vogels op een behoorlijke afstand. Toch lukte het me nog een redelijk plaatje te schieten.

Visarend / Osprey

Pandion haliaetus

Nadat de Zeearenden waren opgevlogen ging ik terug naar de plek van de Kwak. Van een andere vogelaar hoorde ik dat deze zich ook het afgelopen uur niet had laten zien. Ondertussen werd de lucht steeds dreigender en begonnen de steekmuggen zich ook flink te roeren. Rond half zes zag ik plotseling iets onderin de struiken scharrelen. Kwak! Het leek er even op of de vogel tevoorschijn zou komen maar hij besloot alsnog  terug te kruipen de struiken in. Kort hierna barstte er een enorme hoosbui los. Snel naar de auto en terug naar huis.

De Kwak was soort nummer 275 voor dit jaar. Hiermee heb ik al bijna even ver als mijn totale jaarlijst van vorig jaar (278). De 300 moet te halen zijn.



Kleine trap!

Na eerst boodschappen gedaan te hebben vertrok ik vanmorgen naar de sportschool om rug te gaan trainen. Na mijn derde setje barbell rows besloot ik even mijn telefoon te checken, je weet immers maar nooit. Shit... een Kleine trap op de Hoge veluwe! Zwaar genoeg om mijn training vroegtijdig voor af te sluiten. Ik zag dat Johannes ondertussen ook had gebeld. Hij zat op de Strabrechtse heide en had besloten de vogel morgen te proberen.

Snel onder de douche en om kwart voor twaalf zat ik in de auto. Helaas had de rest van Nederland ook besloten een dagje Veluwe te doen: vanaf Ede tot aan Otterlo voortdurend file gereden. Met een klein uur vertraging kwam ik dan eindelijk aan bij het Nationale park. Helaas waren alle witte fietsen weg waardoor er niets anders op zat dan het laatste stuk te lopen. De afstand viel gelukkig mee en een minuut of tien later stond ik op de uitkijkheuvel.

Snel door de eerste de beste telescoop gekeken en de Kleine trap was binnen! De vogel liep behoorlijk ver maar liet zich door de telescoop prima bekijken. Vanwege de afstand en de warmtetrillingen lukte het helaas niet om hem fatsoenlijk te digiscopen.

Kleine trap / Little Bustard

Tetrax tetrax

De volgende twee uur de vogel met tussenpozen goed bekeken en een beetje bijgekletst met bekenden.
Op een gegeven moment verdween de trap achter wat heuveltjes. Ik had ondertussen al weer drie maaltijden gemist dus het werd tijd om weer richting Woerden te rijden. Net toen ik wou vertrekken vloog de vogel plotseling onze kant op waarbij we hem fraai konden zien. Het lukte Jaap Denee nog om wat vluchtplaatjes te schieten voordat hij in westelijke richting over de bomen verdween. Tot grote teleurstelling van o.a. Sjoerd Radstaak en Steven Wytema die net waren gearriveerd. Sjoerd was helemaal van Schiermonnikoog gekomen miste de vogel op een kwartier. Het leven van een twitcher kan hard zijn...